ABD’de doğum oranları uzun bir süredir düşüş eğilimi gösteriyor. Bu düşüşün nedenleri arasında çocuk bakım masraflarının artması, doğum kontrol yöntemlerinin yaygınlaşması ve değişen yaşam standartları gibi ekonomik ve sosyal faktörler öne çıkıyordu. Ancak yeni yayımlanan bir akademik araştırma, doğum oranlarındaki bu düşüşün asıl başlangıç noktasını 2007 yılı olarak belirliyor – yani ilk modern akıllı telefonun piyasaya sürüldüğü dönem.
Araştırmacılar, doğum oranlarındaki ani düşüşü 2008’deki küresel ekonomik krize bağladıklarını belirtiyorlar. Geleneksel ekonomik yaklaşımlar, kriz dönemlerinde doğum oranlarının toparlanmayla birlikte artacağını öngörüyordu. Ancak küresel ekonominin iyileşmesine rağmen doğum oranları beklenen şekilde yükselmedi. Bu durum, bilim insanlarını ekonomik faktörlerin ötesinde o dönemde hayatımıza giren mobil geniş bant internet ve akıllı telefon ağlarını incelemeye yöneltti.
Yapılan çalışmada, akıllı telefon altyapısının hızla yayıldığı bölgeler ile teknolojinin geç ulaştığı bölgeler arasındaki doğum oranları karşılaştırıldı. Sonuçlar, akıllı telefona ve mobil internete erken erişim sağlayan bölgelerde doğum oranlarının diğer bölgelere kıyasla daha keskin bir şekilde düştüğünü gösterdi. Bu düşüş, özellikle gençler arasında belirgin bir şekilde görüldü.
Araştırmacılar, akıllı telefonların genç nüfus arasında plansız gebeliklerin ve dolayısıyla doğum oranlarının azalmasında önemli bir etken olduğunu belirtiyorlar. Akıllı telefonlar gençlerin sosyalleşme biçimini değiştirerek yüz yüze iletişim yerine ekranlar aracılığıyla iletişimi tercih etmelerine neden oldu.
Bazı uzmanlar, akıllı telefonların doğum oranlarındaki düşüşte doğrudan sorumlu olduğunu tahmin ederken, diğerleri ise konuya daha dikkatli yaklaşıyor. İkinci gruptaki uzmanlar, konut maliyetleri, uzayan eğitim süreleri, kadınların iş gücüne katılımı ve modern doğum kontrol yöntemlerine erişimin artması gibi yapısal değişimlerin de etkili olduğunu savunuyorlar.
Araştırmayı yapan ekip, akıllı telefonların doğum oranlarındaki düşüşte tek etken olmadığını ancak önemli bir faktör olduğunu vurguluyor. Devlet politikalarının doğum oranlarını artırmak için sadece maddi teşviklere değil, insanları dijital dünyadan uzaklaştırarak yüz yüze etkileşimi teşvik etmeye odaklanması gerektiği belirtiliyor.
